2012: Entri Pertama Tahun Ini. GAGAGA!

Salam..

Arghh.. Teringat my baby, Tiger. Nanti2 sy buat entri pasal dia...

Hey people! Long time no see! Sejak tahun lepaaaas lagi sy nda update. Now, how's new year? Ok? Haha. Sebenarnya, sy agak berat hati mau meninggalkan 2011 atas sebab2 yang sy sendiri pun nda berapa pasti kenapa. Tapii, ndapalaa. 2012, insyaAllah masih panjang. Orang pun cakap, future is a mystery. Then.., let's unveil those mysteries perlahan2 together2 laa. So... Ada buat azam baru kaa? Peduli laa kamu mau tanya ka nda, sy mau bagitau juga... Sy adaa~~~ Tapi sy nda mau bagitau. Haha. Harap2 tahun neh sy dapat capai la azam tuh. Sy hanya ada 3 azam yang utama. Nda mau la list panjang2, nanti kucar kacir sy mau berusaha selesaikan suma. Tahun2 lepas pun macam tuh. Biarlah tahun neh teratur sikit. Anywayy, entri ni mungkin agak panjang (mungkin entri paling panjang pernah sy tulis).. Yalah, sejak tahun lalu nda ber-update, kan...? Jadi, sy faham la kalau ada sebahagian manusia yg mau skip2 beberapa part yang cam nda best n cam goli2 nonsense ja. (SERIOUSLY?? NDAA! Sebenarnya sy nda faham!! Napa mau skip2? Baca habissss! *memaksa*)

Macam kaler anak kucing cikgu adik perempuan sy. Masa cuti tuh dia kena bagi kerja jaga anak kucing cikgu dia. Lebih kurang macam neh la kaler, tapi belum lagi makan makanan lain. Masih kecil. Sy pun join2 ja pg tingu. Muahaha.

Walaupun baru 7 hari melangkah ke tahun 2012 neh, banyak benda yg terjadi. 1hb, 1 family hantar sy pg KK. Sambil2 tuh layan la cuti. Sebab sepanjang cuti neh kami nda pun jalan2. Ehm, I mean, keluar dari area Ranau. Bapa sy ada planning juga mau bawa jalan2 pg Tawau masa hujung bulan Disember tuh. Tapi hajat x kesampaian. Sebab waktu cuti bapa n mama sy nda sama neh. Mama sy banyak cuti masa awal bulan tapi bapa kena kerja lagi. Tym hujung2 bulan, bila bapa sy finally free, mama sy pla kena kerja. Tapi ndapa laa. Kesian sy nampak bapa n mama sy neh, mesti diorang rasa bersalah. Dalam Ranau, hurm, banyak ja berjalan. Huahua. Malu sy mengaku sebagai orang Ranau sebab banyak lagi tempat di Ranau yang sy belum explore sendiri. Haha. Masa cuti tuu, banyak juga singgah2 tempat2 yang kami besa pg masa kecil2 dulu. Sy ada memancing lagi wooo!!!! HAHAHAHHA! Masa dalam kereta tuh, mama sy bercerita lagi hal masa kami kecil2 dulu. Mama sy cakap, adik perempuan sy pernah kena kejar anjing masa kami tengah memancing di tempat tu. Haha. Tapi, bila sy ingat2 balik masa zaman kecil2 kami, adik perempuan sy neh la yang paling banyak kali terlibat dengan sesi kejar-mengejar dengan binatang2 neh. Pernah dia kena kejar kuda and kena pukul (rasanya) monyet masa kecil. HAHAHAHA! Kesian2.

Gugaguga. Ada nampak 1 turtle besar di kolam2 di playground Tanjung Aru.

Masa d KK tuh, sempat la singgah Pantai Tanjung Aru - sempat lagi makan durian sebelum berlepas. HAHA. Siap jatuh2 melekat di baju and seluar lagi. Biasalah kanak2 ribena yg baru belajar makan. Lepas tuh, jadi budak2 kecil jap, pg pantai bergambar2 dengan pose lompat2, rampas 1 swing dari budak kecil lain untuk main dengan buaian maksima sampai ter-swing tinggi2. HAHAHAH! Nasib nda putus. Kalau putus, terbang tinggi jap la sebelum landing baekkk punya di atas tanah. Lepas tuh, hantar sy pg airport. Adeh.. Serius sy tahan nangis ja. Nda sanggup sy mau pg KL balik. Ntah napa sy ada perasaan uneasy. Tapi, sy brush off dengan senyuman ja perasaan tuh. Buat silly jokes yg hanya adik beradik sy ja akan ketawa kalau dengar. Adehh.. Satu benda yg buat sy menarik nafas lega sebab pass juga masa kena check tu. Haha. Manatau dorang tahan sebab ada bau2 durian kan? GAHAHA. Sy ingatkan, teda orang perasan sy makan durian. Pergh, fast forward sikit cerita. Mau cerita 1 perbualan neh dulu. Masa tuh sy bercerita2 dengan rumate c Yassin neh, sudah lama bercerita, tiba2 dia tanya:

Dia: Di Ranau sekarang neh musim durian ka?

Me: Hurm.. Ya..? Ehhh??!!! Hidu kaa??? *sambil tutup mulut*

Dia: *diam n senyum ja.*

Kiut kannn~~~ Masa pg Velo beberapa hari yang lalu, sy nampak neh satu tempat jual arnab. Ada yg sekecil nehh!!! Itu yg buat sy kegeraman gila2!!!

Masa sampai airport tuh, ingatkan sy satu orang ja pelajar maktab yg balik tym tuh. Yalah, kalau balik tengah hari nda pa laa, berani juga sy balik sendiri neh pg maktab. Neh, balik petang n sampai KL waktu malam. Ada rasa nda berani juga mau gerak secara solo. Tapi, tym tuh la sy terserempak dengan rumate c Yassin neh. Mula2 segan juga mau tegur. Sebab, yalah, sy bukan peramah. Takut kekok ja nanti, nda da apa2 benda mau dicakap. Tapi, unexpectedly (Well, sekarang sy percaya. Expect the unexpected!), peramah juga neh orang. Semua benda yg dia cakap pun cam mahsyukkk ja kan. Yassin, bercerita2 la selalu dengan rumate ko, haha. Tukar muvie kaaa.. Banyak muvie dia tuh rasanya. Sampai2 ja KL, nda sangka pla Pipie tunggu d LCCT. Haha. Memudahkan pergerakan pg KL Sentral bersama2. Sampai KL Sentral, Pipie nda sihat, jadi ingatkan mau bermalam di surau dia tuh sehari, n esoknya baru teruskan perjalanan. (Kesian c Wira neh, sy rasa bersalah pla tym hantar dia gerak sendiri, manalah tau dia pun takut. Apa ketawa2? Lelaki nda bleh takut kaa? Tapi dia berani juga laa.) Sakali, masa sy turun balik pg bawah, surau dikunci pla. Mau nda mau, terpaksa juga sy n Pipie balik pg maktab. Ada sumber bagitau ada dorm disediakan. Bila sampai maktab, adalah dalam jam 11+. Teda pla dorm kena buka. Jadi, kami pergi bermalam ja di bilik tym Sem 1 dulu. (Buat jahat jap.)

Neh entah hasil apa neh. Tapi sy terasa macam mau gigit2 ja telinga dia. Bukan la bah gigit sampai koyak. Gilaa, sy nda suka rasa darah. Lain neh. Ada rasa besi2. HAHAHA.

2hb pla, kami blah dari bilik tuh awal2 lagi. Pg sarapan n mendaftar segala laa. Haishh.. Kecewa gila sy bila dapat tau kami pindah pg aras 2. Gilaa, dengan barang2 sy yang semakin banyak neh. Padahal, sy masih ingat lagi. Masa awal2 dulu, sy datang dengan membawa 2 beg ja. Sejak bila barang2 sy jadi banyak macam neh?? Sy pun nda tau. Paling seksa tuh tym mengangkat 1 kotak fuuuuullll dengan buku. Bukan kotak, kira kontena - yang besar (Alaa.. Tesco punya tuuu.) Serius, berat. Banyak barang2 yg tumbuh kulat (ndatau apa kamu panggil). Rak sy pun dipenuhi benda tuh. Baju2 yang memang sedia berbasuh pun jadi busuk neh. Mungkin sebab pengcahayaan kurang baik di bilik simpanan tuh. Keadaan lembab macam tuh buat kulat2 tuh macam siokkk ja mau menyambung generasi dia di atas rak sy kali. Lepas angkat suma barang... Baru sedar penghuni lama bilik baru kami kunci neh loker dia dengan barang2 dia di dalam, bahagian sy jaa la. Sy terus down oh. Susah neh sy mengemas. Ingatkan kalau mau penat, biar penat sekaliii ja. Tapi ndapalaa.. Paling sedih, wifi slow gila sini. Kadang2 sampai nda dapat connect pun. Nda terharu ka sy buat entri panjang? Haha.

Tuu mata baa. Kakak sy balik2 buat puppy eyes neh sama sy untuk minta kesian. Haha. Apa lagi? Balas balik la puppy eyes sama dia. Tapi nda jadi sangat. Hurm, mau practice lagi neh! Balik nanti buat puppy eyes sampai dia menangis terharu.

3hb, 4hb and 5hb (Happy Birthday Ardie!) - Masa terasa berlalu dengan cepat. Sebab banyak sangat benda sy kena buat. Terpaksa cuci balik SEMUA kain2 yang ditinggalkan dalam bilik simpanan tuh. Bersihkan bilik and menghadiri taklimat untuk PISMP. Yeah, terus terang sy cakap, ada sesi yang boring, ada sesi yang menarik and ada sesi yang amat kreatif. Tapi, simpan ja la kan komen2 tuh, Yassin sudah menerangkan secara (agak) detail juga dalam blog dia. TERUTAMANYA part sy bukan paling tua tuh. GAGAGA. Sy nda kisah juga bah sebenarnya sebelum neh. Serius, honest. Sebab sy rasa selesa sikit neh bila keadaan macam tuh. Mungkin sepanjang PPISMP tuh sy masih ada dihantui sedikit penyesalan. Tapi.. Sy rasa, baik tinggalkan ja laa penyesalan tuh bersama2 dengan tahun 2011. Nda ada maknanya mau menyesal lama2. Oh, waktu neh juga, kami boleh check result. PERGH. Pointer, seperti yang sy sudah sedia bayangkan dalam kepala otak sy neh, memang menurun. Tapi, result keluar I guess much better berbanding apa yg sy expect. Seriously, bila nampak result, sy jadi makin takut. Hurm. Terfikir tentang 1 benda yg betul2 amat menakutkan. Sy harap sy bukan salah seorang daripada jenis manusia yang dimaksudkan dalam artikel yg sy pernah baca...

Nampak ka tulisan warna hitam dalam bulatan oren tuh? Itulah perkataan "Xie". Biasanya tulis 2x (xie xie) bermaksud "terima kasih".

6hb pla, first tym pg kuliah. Baru jumpa 1 ja lecturer untuk sem neh. Mrs Thank. Unik kan neh surname? I knoww. Sebab sy TIDAK PERNAH lagi jumpa orang dengan surname neh setakat ni. Buat sy teringat pla dengan guru kelas kesayangan sy masa tahun 1 dan 2 (Heiiyeee, malu sy mau ingat balik. Keep it to myself.), Ms Xie (Xie - maksud dalam BI pun "thanks" juga) Sy suka surname Mrs neh and bagi sy, kisah di sebalik nama keluarga Thank neh, I dunno, but somehow, sy rasa its a beautiful mistake. Sebab? Nda pasti lah, tapi bila nampak ja perkataan "Thank", sy hanya dapat fikir benda2 yang elok2 ja. Jarang neeehh. Heee, macam besa la, kena review2 sikit juga 2011 neh. Imbas balik secara general jaa la. Sebab, 2011 betul2 antara tahun yang buat sy berubah juga neh, somehow.

Pinguuu! Perlu ka sy cakap apa2? Tengok lenggok dia berjalan ja pun suda terlampau kiuttt.

Hee, sy rasa, masa kamu masih budak2 lagi, kamu pernah juga kan membayangkan diri kamu sendiri bila sudah dewasa? Masa sy kecil2 dulu, sy pernah neh terbayang diri sy sendiri di umur 25. Haha. Sekarang bila mau masuk 21 neh, sedikit sebanyak sudah nampak sebahagian diri pada usia 25. And, benda yg agak menyedihkan, sy tau yang imaginasi kanak2 sy tuh TIDAK AKAN TERCAPAI. Coz, sy bergerak ke arah yang cukup berbeza berbanding apa yg sy bayangkan dulu. Haha, tapi kan, somehow, I'm grateful. Very2 grateful. Sebab, kamu nda akan pernah tahu apa yg sy gain daripada laluan yg sy pilih neh and how much pilihan neh mengubah pandangan sy terhadap certain thing and seterusnya mengubah diri sy sendiri. And satu lagi, sebab everything macam make sense sudah neh sekarang. I mean, about why I'm here.

Puppyyy!! *high note and terlebih excited* Sy teringat tu dua ekor anak anjing di belakang rumah kami. Entah anjing sepa. Ndalah macam neh. Anjing besa2 ja. Siok tengok gelagat dorang masa kasi makan. Haha. Tapi, bila turun dari rumah, takut juga neh bila dorang mau kejar2 manja. Eish. Tapi comel tetap comelll!

2011, banyak benda sy rasa... baru bagi sy and I ended up doing it wrong? Nda juga salah la sebenarnya, cuma bila sy fikir balik kejadian2 yang pernah terjadi tuh, sy rasa, kalau terjadi balik benda tuh dengan sy, sy mungkin akan ambil alternatif lain untuk menghadapi situasi tuh. And, ada sesetengah benda yang mungkin sy akan ubah sikit pendekatan berbanding apa yg sy sudah buat. Sebab, sensitiviti orang berbeza2 bah. Kadang2, penerimaan orang lain tuh berbeza dengan apa yg kita jangkakan. Bunyi macam menyesal, kan? Ndalah. Nda menyesal juga. Ndapaa.. Belajar dari kesilapan. Harap2 semua yang terjadi tuh mematangkan lagi kita suma. Terutama sy sendiri. Umur mau masuk 21 sudah tapi nda matang2! Benda yg sy cakap pun, sy rasa masih boleh disampaikan dengan cara yang lebih baik (kurang kasar? Yeah, sy tau cara bercakap sy kasar) tanpa menyakitkan hati orang lain. Tapi, yalah. Sy manusia biasa ja kan.

Haha. Entah napa sy rasa macam kucing neh terus gigit neh itik sejurus selepas gambar neh diambil. Heeyy... Ndalaaa.. Kucing kan kiuttt!

ANYWAYY. Lebih setahun sekelas dengan klasmet2 sekarang, sy rasa banyak benda yg kami lalui bersama. Gembira ada, sedih pun ada, marah pun ada, yang pasti... Macam2 ada la! Sekarang, bila imbas balik, sy rasa lucu pla bila teringatkan pergaduhan2 yang terjadi. Yalah, sebab masa terjadi benda tuh, perghhh. Hati punyala panas, kan? Sekarang, bila teringat balik, rasa lucu pla. Hahaha. Sorry semua.. Kalau pernah terasa hati sepanjang 2011 neh. Kalau masih ada dendam atau perasaan marah tuh, sy harap sudah la ditinggalkan bersama2 2011. Last but not least, Happy New Year! Harap belum terlambat la.. Harap2 tahun neh will be a splendid year for all of us. :)

Janji 2011: A Promise IS a Promise

Salam..

*Uhm, I dun feel like posting it. Haha.*

This is Mohd Yassin bin Mohd Yunus... And this entry is, well, mostly (I guess?? Haha.), about him. LOL. ANYWAYY, love that pink tie!!!!!

Janji: Sy neh orang yg agak susah mau ingat benda2 bah. (Sy pernah baca somewhere, nda bleh cakap diri sendiri pelupa. Gahaha. Nanti jadi makin pelupa.) Jadi, ada certain things yg mungkin sy pernah janji n belum tunaikan lagi, I'm sorry, kalau ada terjadi sama kamu2, sila ingatkan, sebab sy bukan sengaja tuh. Kecuali yg kes lambat tuh, itu memang sy lambat get ready, sorry. Haha. Sedang cuba kikis tu gaya buruk neh, 2011 neh sy berusaha buang tu gaya, tapi... Kurang berjaya, kan? Haha. Honestly? Nda tau la ni draft yang keberapa sudah. Banyak sudah neh draft just for this entry dan banyak draft yang entah berapa kali sudah sy re-write, HA-HA-HA. Tapi sy masih nda berani mau publish. Haha. Kalau post neh kena publish, sy delete ja suma draft2 tuh laju2. Haha.

Fokus tym study, tapi ada masa2 sesi2 fotografi yang sangat nda formal, dia pandai menyelit2 juga. LOL. Tukang kasi bangun c Farah (tym tertidur di kelas) yg sangat2 efektif. Haha.

Yassin, this is the entry that you asked for. Sebelum tu, just wanna say something. Sy... bukan jenis yg ekspresif (ini cerita di entri lain ja la). Jadi, entri neh, hurm... Mungkin nda seperti yg ko harapkan. Tapi, baca ja laa. Haha. To start the story, kita mula2 kenal sebab ngam2 dapat opsyen yg sama, kan? Terus terang, Sains bukan pilihan utama sy. Masa mau masuk dulu, sy pilih opsyen Math (neh pun, entri lain ja laa) lepas tuh mama sy suruh pilih BI juga. Sebab peluang lebih cerah. Sy buat alasan juga nda mau pilih BI sebab BI sy lemah. Tapi, mama sy cakap "Sebab x pandai la mau belajar!" LOL. Nda ada bantahan, dan memang apa yg mama sy cakap tuh betul. So... Sains hanya 3rd choice (atau 2nd..?) sy ja. Haha. Nda sangka pla dapat course Sains. So, I can say that... I was fated to met you? OH-EMM-GEEEE! That sounds SOOOOO WRONG!!!!! Haha. Sy bukan maksudkan in a goli2 way tau! Malas mau explain, ko faham juga bah tu kan? As I was fated to met Farah, Dinn and all our classmates. Macam tu laa. HAHAHHAHA!

Sejak 2010 lagi neh sy nampak kamu sebagai duo yg, somehow, sesuai. Haha. Sebab pernah nampak kamu jalan sama2 di koridor depan Jabatan Sains. With almost the same height, nampak ngam ja. Haha.

Masa musim orientasi tuu, sy nampak ko jenis pasif ja. Masih ada aura2 lepasan SPM. (First impression, jangan salahkan sy. Haha.) Haha, sy sendiri pun lebih prefer untuk diam ja kebanyakan masa (terbawa2 gaya lama) sebab suasana waktu tu betul2 terasa asing and sy nda pandai mau menonjolkan diri and sy nda rasa ada keperluan itu. Tapi, terus-terang la.. Masa tuh, sy betul2 nda sangka neh bleh bercakap dgn ko seperti mana sekarang. I'm not saying that kita amat2 rapat. Memang nda rapat sangat2 pun (Haha, ini kenyataan, ko pun sedar juga tuh.) Tapi, terus terang la, sy rasa selesa neh untuk minta pendapat ko (You know what... Jangan go around and tell everyone. Haha.) sebab bila tanya ko, sy nda rasa ko menghakimi sy or anything. Selesa laa. Nda tau la hakikat sebenar, tapi neh just apa yg sy rasa la. Satu lagi, sy rasa, walaupun baru kenal ko 1 tahun setengah, ko neh sy YAKIN bleh dipercayai and ko antara manusia yg ada simpan rahsia sy juga (sama ada ko sedar atau x). Haha. Sebab sy rasa ko bleh dipercayai. Haha.

4S... Haha. Seriously childish. Tapi, nda kesah la. Bukan selalu. Haha. (Sy bukan matang pun, HAHAHAHHAHAHA!)

Masa start study kan, sy nampak ko ndalah se-pasif yang sy sangka. Well, masa awal2 minggu tuh, adalah kali. Haha. Idea2 yg ko keluarkan pun kadang2 sy nda sangka neh keluar drpada ko. I mean, those benda yg sy kira agak berat untuk sy kisah, ko tahu dengan mendalam. You know how I hate serious-ness? Haha. (Nda la, ada masa perlu serius, serius juga la.) Benda yg sy rasa merapatkan (like I've said, nda la rapat sangat. Tapi... Bolehlaaa.) kita is... Penubuhan 4S. Haha. Hurm, I dunno if I should say this, tapi sy mau cakap juga. (Walaupun goli) Sy terharu tau bila ko libatkan sy dengan 4S juga! SERIOUSLY. Mungkin ko nda berniat pun mau kasi libat sy. Atau just secara tidak sengaja ka.. Peduli la, diam2 ja, nda payah kestau sy. Haha. Mungkin agak childish, tapi sy terharu. HAHAHAHA. Bikin malu punya pengakuan (walaupun sy bermuka tebal dalam kekiutan *Ehem, pura muntah2 sambil kelip2 mata*), but seriously. Haha. Enough with the goli thing.

My all-time favourite duo in class. Sy rasa c Jong pun setuju neh. Haha. Nda payah sy join, nda payah orang lain mencelah. Tengok kamu dua saling membuli ja pun cukup sudah neh untuk join ketawa sekali. Hahaha!

THE INCIDENT - the experiment thingy? Sy serius nda menjangkakan itu sebab malam tuh kita cakap pasal something different. Hurm, since you don't wanna tell me, I won't force you to. (Tapi, terus terang la, masih meluap-luap lagi neh perasaan ingin tahu sy.) Tapi serius oh, antara saat2 emo sy d maktab neh juga tym tuh. Terus terang sy cakap, ini betul2 honest. Malam tuh kan, sy betul2 no feeling neh masa berusaha menyelesaikan 'problem' antara orang yg lain lagi tuh. Entah la, sebelum tu lagi sebenarnya sy n seorang lagi (rasanya, best lagi cakap depan2 ja nanti pasal neh. Kalau ko mau la. Haha.) sudah lama berfikiran mcm tuh bah. Nda sangka pla you have the same thought. Masa bincang2 hari tuh, sy tiba2 rasa mcm akhirnya dapat klik neh sama ko. (Ko faham ka apa sy tulis neh? Haha. Napa sy rasa mcm ko nda faham?) Sakaliii, ko suruh tengok bulan tuh malam tuh, sy pun tanpa berfikir lanjut atau fikir lebih2 betul2 just tingu bulan laa. Nda sangka pla ko tengah bersedih tym tuh. Sorry sebab kurang prihatin n kurang sensitif. Lepas tuh sy rasa bersalah pla sebab lambat neh tangkap hint. Ter-emo la pla malam tuh. Tapi, lepas tu insiden... Ntah la apa sy mau cakap, sy kekok juga (nampak kan?) Haha. Tapi okey ja neh sy rasa skrang. Nda tau la mcm mana ko rasa. Sorry for not being a good friend. Mungkin sy terlalu pushy (Bukan mungkin, memang hakikat. Hahaha!). Haha.

Jangan nafikan! Neh bukti ko fokus!

Masuk sem 3 neh la sy rasa siok neh mau membuli ko. Haha. Sy dapat nampak neh perwatakan adik sy dalam diri ko. Gagaga. Not physically. Tapi, ada la gaya2 yg sama! WAHAHHAAHA! Ini sesuatu yang bagus kerana memudahkan saya untuk menjalankan usaha membuli ko. Wahahahah! I dunno about other people. Tapi, ko ada neh 1 awkward smile and reaksi yg nampak kekok (mungkin ko nda rasa kekok, tapi reaksi ko memang kelihatan janggal bah. Nda tau la kalau memang semulajadi. Haha.) Adik sy pun selalu ada reaksi mcm neh. Haha. Tulah sebab siok mau membuli. Away from home, no family, no pet, sy rasa macam mau membuli oranggg ja sepanjang masa. OH-EMM-GEEE. I'm darn weird. Oh, about the naive thingy - ko mimangg.

Sesi kelas Madam Ch'ng yang quite interesting. Mula interesting di akhir tahun.

Panjangnya entri neh. Honestly, banyak bah benda yg sy rasa mau cakap, tapi, bagi sy mungkin terlalu personal neh untuk share terang2. Haha. Ada lagi certain thing yg sy rasa, kalau sy tulis, orang salah faham pla. LOL. Sebab ada beberapa draft yg sy tulis, sy rasa agak goli n sy rasa nda mau publish. Sebab... Sy goliiii! And I will immediately delete all those soon after publishing this one! Hahaha! Kalau berkesempatan kenal ko lebih lama lagi, perhaps I will write more about you walaupun ko x minta. Haha. :) Ehem, tapi kalau check Foxy n Joliey pun, banyak neh entri untuk ko juga. Kan??? Sorry laa. Haha, sebab sy rasa, tempoh setahun setengah sy kenal ko, banyak benda yg sekadar andaian ja lagi and belum betul2 terbukti - HAHA. Banyak kesilapan sy buat sebab terlalu bergantung dengan andaian sy ja neh. Nda mau la berulang lagi.

Lastly... Nah, gambar kangaroo yang kiut. Haha. AND NO! Jangan mau komen untuk menyamakan kekiutan kangaroo neh dengan ko. GAGAAGAGAAGAGA!

P/S: Ndalah descriptive sangat kan? Ehem, entri neh?

Mumbling2: Teringat Masa Kecil2 Dulu

Salam..

Kiut kannn! Ada neh kucing jiran kami named Emong. Haha. Gumuk. Lebih kurang macam neh. Selalu ja kami panggil2. Sekarang neh dia berani2 sudah masuk rumah. Macam bertukar milik sudah. Haha. Evil.

Sebenarnya sy mau update bah sejak beberapa hari yg lalu. Tapi jadi malas neh bila berkurangan tools di post editor sy. Sounds ridiculous kan? Tapi seriously, mematikan mood ooh nampak tuh post editor kosong gila. Gahh.. Padahal perasaan mau update tuh meluap2 sudah. Gahhh, enough with nonsense.

Cute baby. Uncle sy baru dapat anak kelima neh baru2 neh. And it's a boy. Belum pg tingu lagi... :')

ANYWAYYY, cuti kali neh betul2 penuh dengan kejutan. Andd, it's a good thing since I LOVEEEE surprises! *Goli, muntah2.* Bapa selalu ja ada plan bawa pg makan malam di mana2 secara mengejut tanpa dirancang. Ini kira 1 benda baik and bagi sy AMAT THOUGHTFUL since rumah kami sekarang selalu ja xda air kalau malam. Musim hujan selalu ja macam tuh. Tapi kalau air mengalir deras gila, tutup paip ketat2 pun, air masih mengalir! Bazirrrr.

Jalan2 cari makan! Ini antara salah satu sebab sy makin gumukzz. Seriously. Teratur and pack ah meal time sy. BREAKFAST - BRUNCH - LUNCH - EVENING TEA - DINNER - SUPPER. HAHA. Cepat naik, lambat turun. Adehhh. Belum le termasuk meal2 yang sy selit2 antara2 tuh (yg entah apa sy mau panggil. HAHA. Snack time? Untuk semua masa antara tuh. GAHAHA.)

Masa kami tengah makan2 hari tuh, kakak sy order kopi. Bukan kopi2 yg black coffee, atau 3 in 1. Pernah dengar kopi tenom (ada bau nyum2 neh kopi)? Yang kamu kena tapis lagi serbuk kopi lebihan tuh. (FACT: Kamu tahu apa kami panggil serbuk2 kopi yg mendap d bawah tuh? TAHI KOPI. LOL. Mesti ada yg nda mau minum kopi le lepas neh.) Sy, macam besa la, selalu TUMPANG minum minuman2 dorang. Lepas tuh, teringat pla masa kecil2 dulu, kalau kami tinggal bermalam di rumah nenek (sebelah mama), bangun pagi to the smell of coffee.. AAHH.. Wonderful. Good times... Good times... Serius, di rumah nenek sy tuh ja sy pernah minum KOPI PALING SEDAP sy pernah minum seumur hidup sy.

Bukan begini ahh kena serve. Betul2 penuh kesederhanaan tuh suasana. Sy suka the warmth. Seriously. Rindu masa2 macam tuh.

Rasa dia ada sikit2 macam kopi tenom, only better! Sy berabis neh mencari kopi tenom yang terjual untuk cari kopi with the same taste, tapi... Nda berjaya. Hari tuh, masa tengah bercerita2 tym makan malam, baru sy tau.. My mom told me yg nenek sy buat sendiri kopi tuh. Terkazut juga laa, sebab sy x sangka neh nenek sy buat sendiri tuh kopi. 1 benda yg sy rasa buat kopi tuh lebih sedap, sebab rumah nenek sy tuh masak guna kayu api neh tym tuh (sampai sekarang pun masih guna, tapi ada dapur gas suda laa juga). Kalau sepa2 pernah rasa makanan/minuman yg dimasak guna kayu api, compare dengan masakan/minuman yang dimasak guna peralatan yg kita ada skrang (dapur gas, microwave etc2), kamu dapat rasa tau beza. Cikgu Fizik sy pun cakap mcm tuh neh (masa sesi berkongsi2 cerita dengan kami sekelas).

Kanak2.. Kita masih naif. Harap2 macam tuh juga pada generasi akan datang.

Masa kecil2 dulu, kami.. NAIF GILA. HAHAHA! Waktu malam2, kalau kami bising2 atau berkejar-kejaran lagi (KIDS..), uncle2 kami selalu ja cakap (kalau bermalam di rumah nenek):

"Bahh, nanti datang si **** [I forgot the name, Songgorib ka? HAAHAHAHHA! Pandai2 ja.] tuu mau tangkap."

Kidss, we bought it. Terus ja duduk diam2. Pernah 1x, kami nda percaya. Lepas tuh, dorang buat bunyi2 orang ketuk pintu. WE BOUGHT IT TOO! Lepas tuh kami diam2. Hahaha. Kids... I miss those moment. Saat kita x perlu fikir banyak sangat. Sekarang neh, I can't believe how big I've grown (termasuk fizikal, darn.... I need to exercise!). Kan nice kalau kenaifan tuh bleh kekal...? Hurm...

Pancaroba Kehidupan (Kenapa Ini Sungguh Goli?!)

Salam..

Jung Yong Hwa... Gagagaga. Lakonan dia selalu jadi lelaki cool. Jarang ada babak senyum, padahal cute neh kalau dia senyum, nampak gigi dia yang...berdimensi (EVIL?!! --- No, that's the cute part). Macam rabbit, comel.

Hahaha. Seriously, I can't believe apa yg telah ditaip oleh jari-jemari comel ini. Tajuk memang paling goli la sy bilang. I've promised untuk tulis satu entri lepas subuh baa, tapi... Sy cuba connect pagi tadi, nda dapat pula. Gahhh, padahal semalam siok ja bapa sy online. Sorry, sebab x dapat menepati janji untuk pos entri pada masa yg sy sendiri tetapkan. Anyway, here's the entry.

(P/S: Entri disambung lepas pulang rumah. Mama sy bawa jalan - jadi bodyguard. Banyak aktiviti bah cuti. Tym duduk2 d rumah pun, mesti bapa atau kakak sy online pla. Malas berebut, so just tingu tv la. X terharu ka sy tulis satu entri juga? Haha. ^^)

YO SEOP... Keminatan terbaru adik sy. I can see why. HIIIHIIII!

ANYWAYYY, kita terus masuk ke bahagian ini. Since I'm not good with words and sy pun risau kalau sy TER-taip benda2 goli (hehe), jadi... Ada baiknya (??!!!) kalau sy share picture yg ada quote and ulas ja. Hahaha. I'm sorry kalau ini x menepati kehendak, tapi yeah. Dalam mode cuti neh, inilah yg termampu. Haha. ANDDD, Yassin, memandangkan sy x janji pla tempoh masa (walaupun sy rasa bersalah juga sebab ambil masa terlalu lama), tapi, sy mau hold dulu -entri ITU-. Gimme some time on that aah ^~. #Buat muka comel# (OH-EMM-GEEE.. PLEASE PUKE!)

Perseverance: The Game isn't over till it's over.

Sama macam satu prinsip (eiceceeee!) yang pernah sy pegang dulu. It's not too late until it's over. Sy paaaling x suka kan, bila orang give up without even trying. Yang paling menyedihkan, when you have worked hard untuk benda tuh, and last2 bila nampak orang lain perform better, tiba2 rasa takut untuk meneruskan sebab risau jadi laughing stock atau sudah menjangkakan kekalahan *terasa*. Kamu tahu? Penyesalan tuh kan, kamu kena tanggung selama mana kamu ingat peristiwa tu, tahu?

RAHAF ABDALLAH... Miss Lebanon yang chantek menjeleskan! Nampak dia dalam Star King. Atookk eii!!! Sy nampak tuh!!! Ada yang mau buka new tab mau google more suda.

What if I just take the opportunity?

What if I try?

Inilah contoh2 soalan yang akan menghantui kamu seumur hidup. Seriously. Bahagian yang lebih menyedihkan, rasanya, bila kamu tahu yg you'll NEVER know the answer(s). Saya sendiri banyak kasi lepas peluang2 macam neh. We cannot turn back time, rasanya xda guna mau menyesal. Tapi sy mengaku la. There are times bila sy have nothing to do, atau bila sy termenung jauh (amboi~), sy teringat2 juga la penyesalan2 dalam hidup sy and berapa banyak sudah peluang yang sy sendiri lepaskan sebab I DON'T HAVE ENOUGH COURAGE AND NOT CONFIDENT ENOUGH. Yalah, kalau balik2 rasa macam tuh, bila lagi masa mau rebut peluang kan? Sedihnya, here I am, typing, nampak macam penuh yakin... Padahal, sampai sekarang sy masih belum dapat PUSH myself untuk JUST DO IT bila peluang muncul depan mata.

The minute you think of giving up, think of the reason why you held on so long.

Haaa. Sy rasa quote neh paling sesuai untuk KO. You know who you are~~~ Bayangkan, kita BERJUANG - seriously, berjuang (dramatik), for almost (atau memang sudah) 1 year and a half... Xkan ko mau sia-siakan masa yang sudah digunakan untuk bertahan di maktab for THAT? X berbaloi. Seriously, ingat balik apa sebab ko mula and apa sebab ko bertahan. Sy rasa, itu cukup kuat untuk mematahkan alasan2 untuk ko berhenti. You're not doing this for "that person". So, you shouldn't quit because of "that person". TIDAK BERBALOI. Sekali lagi, TIDAK BERBALOI.

Iryna Zhuravska... Miss Ukraine, chantek kiut2 neh. Sy mengalami kesukaran untuk mempercayai, yang dari angle neh pun dia boleh nampak attractive macam neh. Nih angle sy paling benci kalau ambil gambar. *Shivering* Sy terasa aura2 jahat tiba2.

Think of the time masa kita bertungkus lumus buat assignment, study macam gila2 ja tym musim exam and all the fun you have. You still have us, orang yg ko boleh gelar K-A-W-A-N. At least for me la, kalau ko x anggap sy kawan.... Nda pa la.. Sy.. Sobsobhuhu.........

GIVING UP is sacrificing what was rightfully yours, LETTING GO is forgetting what was never yours.

I loikeee~ Tym meng-google2, sy nampak banyak quote yg lebih kurang mcm neh "Giving up doesn't always mean that you're weak, sometime it means that you're stong enough to let go." GAHH, sounds sweet right? Tapi, sy betul2 x suka ayat tuh. Lain la kalau ganti GIVE UP tuh dengan CRYING. Haha. Seriously, sy x rasa crying tuh sesuatu yg buruk...sangat. Haha. Kalau muka menangis buruk, tapuk2 la nangis *terasa lagi*. Sy lebih suka quote di atas neh, sebab dia tunjuk bah beza antara GIVING UP and LETTING GO. Sy rasa, quote tuh sudah cukup tersurat and senang difahami.

For every minute you remain angry, you give up sixty seconds of peace of mind.

This is soooo true! Why angry2 when you can be hepi2? *SAMPAI BILA LA SY MAU BUAT DIRI SENDIRI TERASA NEH?!!!* Seriously, sy panas baran neh. Hahaha. Sekali lagi, untuk KO juga. Jangan la marah2 atau simpan dendam.. Nda bek, sebab ko sendiri2 ja marah2 while the other party is actually having fun and might not even care about how you feel. Paling bagus kalau dapat settle nicely la *terasa, I'm so gangsta*.

The nicest part about writing this entry, I can actually learn something juga. Gahh, sy tulis neh semua bukannya sebab sy dapat apply all. There are times I just... terlupa. Ada juga masa, I just... can't control myself (woah, macam dalam lagu Gimme More ja. Haha.). Lain kali, bila nampak sy RAGE kasi ingat sy pasal entri neh. Biar sy get a taste of my own medicine (pelik). Haha. Sorry again sebab lambat gila2. Tapii...

BETTER LATE THAN NEVER KAN? GAGAGAHAHAHAHAHHAHAHAHA #bunyi ketawa keji neh, just in case kamu ingat neh jenis ketawa friendly!#

Manusia dan Reaksi Tipikal

Salam..

Oh, comelnya~ Xda kaitan dengan pos. Whatever.

Haha. Entah napa dua hari neh sy rasa malas dan tidak bermaya ja. Mungkin sebab cuaca yang mendung kiut-miut seems lyk suara2 kecil suruh sy tarik selimut and tidur. Mungkin juga sebab sy berasa penat dengan musim exam neh, atau mungkin sebab sy jawab paper dengan teruk hari tuh. Atau.. sy memang naturally pemalas? Gagaga. *Biasanya, yang terakhir tuh the truth.*

Malu2. Klik untuk tumbesaran. Haha. :) Yassin in pink, Me in Purple, Dua manusia lain yang disebut namanya dalam kaler HOT PINK!

Haha. Sy seriously xda idea untuk pos baru. Minta Yassin idea, dia suruh tulis pasal dia. Okey, fine, *that prince of narcissism! Haha!* tapi tunggu lepas entri neh. Haha. Entri neh walaupun berkaitan dengan Yassin *sebagai bahan eksperimen* Hahaha. Tapi, bukan neh yg sy mau tulis tentang dia. Save that for later lah. Haha.

Oh my~~ Padahal kucing kuning warna kucing paling sy x suka! Haha, tapi kucing tetap kucing, dan kucing MEMANG COMEL!

Manusia... manusia. Haha. Kamu perasan ka? Ada sesetengah manusia mengalami kesukaran untuk menerima pujian? Haha. Sy pun sebenarnya x pandai memberi reaksi bila kena puji FOR REAL. I mean, kalau "Nadiah, ko comel ooh! #sarcasm#", I will be like "Really? Aww, thanks!" Atau pun "Baru ko sedar ka?" Or anything like that la to go along with statement yang sarkastik tersebut. Haha. Bilik sy ada cermin okay. I can see my face, even right now kalau sy mau.

Kiut~~ Macam anjing laut pun ada!!

Haa.. Lepas tuh kan, kalau dalam puji2an main2 tuh, manusia masih boleh memberikan jawapan yang ala-ala "keperasanan melandaaa" gitu, kan? Tapi bila orang yang memuji secara sarkastik tuh cakap dengan serius, I mean mengiyakan pujian tersebut, FOR REAL, orang yang menerima pujian tuh pun akan tersipu2 malu~ And buat ala-ala menolak pujian tuu. Haha. I dunno if u understand or not, sy pun main tulis ja neh. Haha.

AWW~ Kiuttt~ Macam anak c Dudui!!! Oh, Dudui - kucing sy piara2 masa d matrik. Haha.

Seriously. Sy akan update pasal Yassin nanti. Sebenarnya, sy ada terfikir duuuuulu mau tulis pasal satu kawan sy yg banyak buat kerja gila2 dengan sy. Haha. Tapi entri tuh masih lagi draft sampai sekarang neh. Entah, macam kurang ja sy rasa sy tulis, I mean, 1 entri mana cukup sebab sy kenal dia bertahun2, tahun2, tahun2 sudah.. Haha. Ndapa, I'll write about the craziesttt things yang kami pernah buat ja la. Haha.

Oh, yah. Yassin, BTW, selepas kenal n kawan kau *amboi, eja 'kau' skema!*, sy rasa ko antara orang yang paling comel sy pernah jumpa n kenal (at least dalam tempoh sy kenal ko la). :)

And heckk, setelah anda selesai tersipu2 malu sambil tersenyum2 kambing (?!!) depan laptop selepas membaca statement sy, dan kemudiannya mengambil keputusan untuk menolak pujian sy and menilai luaran ko secara kritis dan kreatif (??!), ko kena ingat 1 benda, my definition of CUTE, AMAT LUAS. Ko tau, kan? Haha.